استعداد و مهارت

به عنوان مشاور تحصیلی اولین کاری که سعی کردم انجام بدم این بود که بچه ها رو نسبت به استعدادها و مهارت های خودشون آگاه کنم.
معتقدم تا بچه ها نسبت به خودشون شناخت پیدا نکنن، نمی تونن هدف گذاری و برنامه ریزی درستی داشته باشن.
خیلیاشون تفاوت استعداد و مهارت رو نمی دونستن…
استعداد بطور ذاتی در وجود انسان هست ولی مهارت رو میشه کسب کرد.
در واقع مهارت همون استعدادی هست که بهش پروبال دادیم.
برای اینکه مهارتشون رو بهم بگن خیلی فکر کردن و اغلب میگفتن مهارتی نداریم ولی در واقع مهارت ها اون چیزهایی که ما فکر می کنیم نیستن و خیلی گسترده تر هست.

حالا که تفاوت استعداد و مهارت رو متوجه شدند برای شروع به بچه ها بگیم دستشون رو روی کاغذ بذارن و تصویر دستشون رو بکشن.
روی تصویر دستشون و روی انگشت های دست استعداد ها و مهارت هایی که دارند رو بنویسند…
بعضی ها برای اولین بار هست که‌ در مورد خودشون فکر می کنن و این دقیقا چیزی هست که باید تمرین کنن….
برای بعضیا تصویر دیگه جای خالی نداره و بعضیا به زور دو مورد می نویسن.
به نظرتون چرا؟؟؟؟؟ آیا واقعا هیچ مهارتی نداره یا اصلا نمی دونه مهارت ها چی هستن؟
اگر معلم هستید، این تمرین رو با شاگرداتون انجام بدید و اگر فرزند دارید با فرزندتون….
بچه ها رو عادت بدیم در مورد خودشون فکر کنن و نسبت به خصوصیاتشون آگاه بشن.

نمونه مواردی که بچه ها به عنوان مهارتشون نام می برن:
مهارت های قرآنی، رشته ی ورزشی که دنبال می کنن، قوی بودن در یک درس خاص، هنرهایی مثل آشپزی و خیاطی و نقاشی و…..
حالا تکلیف بچه هایی که هیچکدوم از موارد بالا توی رزومه شون نیست چی میشه؟
بچه هایی که استعدادشون رو پرورش ندادن یا بدتر اینکه حتی نمیدونن به چی علاقه دارن!!!🙁
بچه ها رو متوجه این قضیه بکنیم که مهارت فقط موارد بالا نیست. موارد زیر جزو مهارت های مهم انسان هستن:
خلاقیت
پشتکار
مهربانی
انصاف
بخشش
فروتنی
قدردانی
شوخ طبعی
معنویت
و……
و چقدر کسب این مهارت ها مهمن….
دوستان عزیزم، دانش آموزان عزیزم در مورد خودتون فکر کنید و حالا روی کاغذ از مهارت هاتون بنویسید…📝
هیچ وقت برای کسب مهارت دیر نیست